O programie
Korzyści dla szpitala
Zasady programu
Kryteria oceny programu
Monitorowanie programu
Formularze
Rada ekspertów
Patroni
Szkolenia
Wyniki
I Edycja
II Edycja
III edycja
Recertyfikacja 2023
Dla pacjenta
Istota leczenia żywieniowego
Żywienie doustne
Dostępne formy LŻ
Żywienie pozajelitowe
Żywienie dojelitowe
Przygotowanie i przeciwwskazania
Kontakt
Niedożywienie i ocena zapotrzebowania na składniki odżywcze
› Niedożywienie i ocena zapotrzebowania na składniki odżywcze
Witaj! Zarejestruj się i odpowiedz na nasze pytania. Powodzenia!
Imię i Nazwisko (te dane wygeneruje certyfikat)
Email
Nazwa Szpitala
Miasto
1.
Jakie są dwa główne typy niedożywienia wg starego podziału
Kacheksja i Marasmus
Marsmus i Mieszane
Marasmus i Kwashiorkor
Kwasorkor i Kacheksja
Charłactwo i Wyniszczenie
None
2.
Jakiego rodzaju choroby prowadzą najczęściej do niedożywienia typu Marasmus?
Ostre
Przewlekłe
Onkologiczne
Chirurgiczne
Gastroenterologiczne
None
3.
W przypadku niedożywienia typu Marasmus jaki rodzaj interwencji żywieniowej jest najodpowiedniejszy?
Żywienie drogą przewodu pokarmowego
Żywienie drogą mieszaną
Żywienie drogą dożylną
Nie ma znaczenia jaką drogą żywienia wybierzemy
Tylko przez zgłębnik nosowo-żołądkowy
None
4.
Niedożywienie typu Kwashiorkor często nazywamy:
Niedożywieniem z odbicia
Niedożywieniem prostym
Niedożywieniem neurogennym
Niedożywieniem psychicznym
Niedożywieniem stresowym
None
5.
Termin sarkopenia oznacza
Utratę wody z organizmu
Zmniejszenie się udziału tkanki tłuszczowej
Utratę masy kostnej
Utratę tkanki mięśniowej
Skrócenie jelita cienkiego
None
6.
Który rodzaj pacjentów jest najbardziej narażony na niedożywienie?
Pacjenci chirurgiczni
Pacjenci onkologiczni
Pacjenci internistyczni
Pacjenci pediatryczni
Pacjenci geriatryczni
None
7.
Jaki odsetek pacjentów w polskich szpitalach spośród tych u których rozpoznano niedożywienie otrzymuje leczenie żywieniowe?
Około 100%
Około 80%
Około 50%
Około 20%
Około 5%
None
8.
Która skala przesiewowej oceny odżywienia jest najpopularniejsza w polskich szpitalach?
SGA
NUTRIC
NRS 2002
MINI NR
MUST
None
9.
Przeciętne zapotrzebowanie energetyczne pacjenta mieści się w przedziale:
35-40 kcal/kg/24h
35-45 kcal/kg/24h
20-25 kcal/kg/24h
15-20 kcal/kg/24h
25-30 kcal/kg/24h
None
10.
Żywienie pozajelitowe zawsze podajemy
Podgrzane do temperatury 36,6 st. C
Z wielu butelek, aby uniknąć wytrącania się składników
Z osobnych wkłuć dla każdego rodzaju makroskładnika
Metoda AIO all in one (metoda jednego worka)
Do żyły centralnej
None
Time's up
Szukaj:
Ostatnie wpisy
Powikłania leczenia żywieniowego
Podstawy immunożywienia
Doustne diety medyczne w leczeniu i zapobieganiu niedożywienia
Monitorowanie żywienia do- i pozajelitowego w warunkach szpitalnych. Dokumentacja medyczna
Leczenie żywieniowe w oddziale chirurgicznym
Najnowsze komentarze
Archiwa
grudzień 2022
listopad 2022
październik 2022
wrzesień 2022
lipiec 2022
maj 2022
kwiecień 2022
marzec 2022
luty 2022
styczeń 2022
grudzień 2021
listopad 2021
październik 2021
wrzesień 2021
czerwiec 2021
kwiecień 2021
marzec 2021
lipiec 2020
Kategorie
Bez kategorii
Dla farmaceutów
Oddziały niezabiegowe
Oddziały zabiegowe (intensywna terapia, chirurgia, onkologia)
Szkolenia
Żywienie kliniczne – aspekty ogólne
Meta
Zaloguj się
Kanał wpisów
Kanał komentarzy
WordPress.org
Najnowsze komentarze